ز كشته پشته همى ساخت بر فراز زمين * زهر طرف كه هژيرانه حمله‌ور مىشد چنان صلابت مردانه داشت در ميدان * كه از مشاهده‌اش ، شير بر حذر مىشد به راه عشق و ارادت دمى درنگ نكرد * گهى به پاى همى رفت و گه به سر مىشد قسم به دوست كه جاى كليم خالى بود * دمى كه نور سرش جارى از شجر مىشد نه اين درخت كه خود سدره آرزو مىكرد * كه ميوه‌ى دل صدّيقه‌اش ثمر مىشد سر شريف ورا تشت چه حاجت بود * ز كيمياگرىاش هر چه بود زر مىشد